Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.

Μηνύματα - apri

Σελίδες: 123 ... 557
1
Φιλολογικά μαθήματα / Απ: Λατινικά Γ' Λυκείου
« στις: Φεβρουάριος 20, 2024, 01:01:08 μμ »
Πρέπει να συμπληρώσω εδώ ότι ειδικά το γερουνδιακό oriundus δεν χρησιμοποιείται όπως τα γερουνδιακά στα άλλα ρήματα, αλλά ως επίθετο με σημασία μετοχής (= γεννημένος, καταγόμενος) και συντάσσεται είτε με απλή αφαιρετική της καταγωγής είτε με εμπρόθετο της καταγωγής (a/ab, ex/e + αφαιρ.). Αυτό αναφέρεται στην προτελευταία από τις απαντήσεις στην παραπάνω συζήτηση όπου μας παρέπεμψε η apri, και επιβεβαιώνεται από τα λεξικά Lewis-Short, OLD και το Σύγχρονο Λατινοελληνικό Λεξικό των Δ. Νικήτα και Λ. Τρομάρα. Όμοια και το secundus [< sequor].

Και γι' αυτό το oriundus διατήρησε την αρχαϊκή κατάληξη -undus, όπως και άλλα γερουνδιακά που εξελίχθηκαν σε επίθετα (secundus, labundus, rotundus).

Οι ομιλητές δεν έμπαιναν στη διαδικασία πια να σχηματίσουν αυτά τα γερουνδιακά από τα αντίστοιχα ρήματα, ώστε να χρησιμοποιήσουν τη νέα, ομαλότερη κατάληξη -endus (αναλογικά με αυτήν της μτχ.ενεστώτα -ens).
Χρησιμοποιούσαν έτοιμους τους παλιούς τύπους ως είχαν.

2
Φιλολογικά μαθήματα / Απ: Λατινικά Γ' Λυκείου
« στις: Φεβρουάριος 19, 2024, 10:39:16 μμ »
Και μια συζήτηση για το θεμα (δείτε κυρίως τις δυο τελευταίες αναρτήσεις):

When is there an U instead of an E in gerund
https://latin.stackexchange.com/questions/4807/when-is-there-a-u-instead-of-an-e-in-gerundive

3
Φιλολογικά μαθήματα / Απ: Λατινικά Γ' Λυκείου
« στις: Φεβρουάριος 19, 2024, 05:28:23 μμ »
Μια παρατήρηση από τη Γραμματική του Gildersleeve (σ. 89 https://ia600508.us.archive.org/12/items/gildersleeveslat00gild/gildersleeveslat00gild.pdf)

"130. 8. The older ending of the Gerund and Gerundive in the third and fourth conjugations was -undus ; and -endus was found only after u.
In classical times -undus is frequent, especially in verbs of third and fourth conjugations. Later, -endus is the regular"




4
Φιλολογικά μαθήματα / Απ: Λατινικά Γ' Λυκείου
« στις: Φεβρουάριος 14, 2024, 11:04:42 πμ »
Την προηγούμενη εβδομάδα η καθηγήτρια μιας μαθήτριας μου της τόνισε πως τα επίθετα γ' κλίσης δε σχηματίζουν και τύπο -is στην αιτιατική του πληθυντικού αριθμού, όπως τα ουσιαστικά γ' κλίσης σε -ium, καθώς δεν υπάρχει κάπου κανόνας γι' αυτό.
Προσωπικά, στηρίζομαι στη γραμματική Bescherelle που αναφέρει πως τα τριτόκλιτα επίθετα και μετοχές ενεστώτα σχηματίζουν την αιτιατική πληθυντικού και σε -is.


Δες κι εδώ στη Γραμματική των Allen&Greenough (παρ.117.4 και 118)
https://dcc.dickinson.edu/grammar/latin/3rd-declension-adjectives-classification-and-paradigms


5
Φιλολογικά μαθήματα / Απ: Λατινικά Γ' Λυκείου
« στις: Φεβρουάριος 12, 2024, 01:18:21 μμ »
Να προσθέσω και τα εξής:

Η υποτακτική υπερσυντελίκου θα παραμείνει, γιατί ήδη στον ευθύ λόγο δηλώνει πράξη προτερόχρονη στο παρελθόν για τον εκφωνητή, οπότε αυτό δεν μπορεί να αλλάξει για τον αφηγητή που μεταφέρει την πρόταση είτε στο ίδιο περίπου χρονικό επίπεδο με αυτόν είτε με απόσταση χρόνου.

Διαφορετικά, αν την τρέψεις σε υποτακτική παρακειμένου, τότε το απαρέμφατο παρακειμένου ( conlocavisse) από το οποίο θα εξαρτάται θα φαίνεται να λειτουργεί ως ΑΧ (κάτι που εδώ δεν ισχύει, γιατί ξέρουμε ότι στον ευθύ λόγο το conlocavit ηταν ΙΧ), η δε δευτερεύουσα συνολικά θα εμφανίζεται να εκφράζει το προτερόχρονο στο παρόν!
Δηλαδή, κοντολογίς, θα παραβιάσεις τη χρονική σχέση (προτερόχρονο στο παρελθόν) που είχε επιλέξει ο αρχικός εκφωνητής. Πώς είναι όμως δυνατόν ο αφηγητής να μεταφέρει λόγια στο ίδιο χρονικό επίπεδο με τον εκφωνητή (γιατί αυτό δείχνει η λεκτική εξάρτηση ΑΧ) και να παραβιάζει τη χρονική σχέση που είχε επιλέξει εκείνος; Θα προκύψει χρονική ανακολουθία.


Αυτό ισχύει γενικά για την υποτακτικη παρατατικού και υπερσυντελίκου του ευθέος λόγου.
Δες κι εδώ 585 a
https://dcc.dickinson.edu/grammar/latin/tenses-subjunctive-indirect-discourse

Και είναι εμφανές και στη μεταφορά υποθετικών λόγων του απραγματοποίητου, όπου η υποτακτική παρατατικού ή υπερσυντελίκου της υπόθεσης παραμένει πάντα αμετάβλητη ακριβώς για τον ίδιο λόγο.
Βλ 589b
https://dcc.dickinson.edu/grammar/latin/conditions-indirect-discourse


Αντιθέτως, αν στον ευθύ λόγο έχεις μια Οριστική Παρατατικού που εξαρτάται απο ΑΧ, τότε ναι, στον πλάγιο λόγο μπορεί να μετατραπεί σε Υποτακτική Παρακειμένου μετά από λεκτικό ρήμα ΑΧ για να συνεχίσει να δηλώνει το προτερόχρονο στο παρόν.
(Bλ σελ 224, παρ.272.3.b
https://archive.org/details/woodcock-e.-a-new-latin-syntax-1959/page/223/mode/1up)

Πχ Librum, quem heri legebam, tibi dabo
---->Dicit se librum, quem heri legerit, illi daturum esse.

Αλλά αυτή δεν είναι και πολύ συνηθισμένη περίπτωση και είναι κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα που είπαμε.

6
Η Κοινότητα του PDE / Απ: Μουσική (2015 -2021)
« στις: Ιανουάριος 23, 2024, 12:39:14 πμ »
From "The Pianist":
 Frédéric Chopin "Nocturne C sharp minor, no.20"
(Arjen Seinen - Piano)

https://m.youtube.com/watch?v=aS4YDuTfJ7Y

7

Τα πράγματα, λοιπόν, δεν είναι απλά. Η Χάγη κρίνει κατά περίπτωση. Υπάρχουν αποφάσεις προς διάφορες κατευθύνσεις. Άλλοτε αρκεί η βόσκηση ζώων η γεωργία η αλιεία κι άλλοτε όχι. Άλλοτε δε μετρά η έκταση κι ο πληθυσμός κι άλλοτε μετρά. Άλλοι διαφωνούν με την παραπάνω γνωμοδότηση στα εισαγωγικά (η οποία εμάς δε μας εξυπηρετεί, αλλά ταιριάζει στις απόψεις των γειτόνων) κι άλλοι συμφωνούν.

Προσωπικά είμαι υπέρ όχι μόνο στην προσφυγή στη Χάγη, αλλά και στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου ώστε να λυθούν όλα ειρηνικά και με κέρδος δι' αμφότερους τους λαούς.

Κι εγώ αυτό είπα, ότι δεν είναι απλά τα πράγματα.
 Κι επειδή ακριβώς δεν είναι απλά  και η κρίση του δικαστηρίου δεν είναι δεδομένο πως θα είναι υπέρ μας ή έστω ότι θα διασφαλίζει το αμοιβαίο συμφέρον, ούτε η προσφυγή είναι απλή διαδικασία.
Θέλει περίσκεψη.

Βγαίνουμε όμως εκτός θέματος με όλα αυτά και δεν έχουμε και βαθιά γνώση, για να έχει νόημα η συζήτηση.

Ας μείνουμε στο ότι όσοι μένουν σε μικρά νησιά και θέλουν να παραμείνουν, πρέπει να στηρίζονται από την πολιτεία και να έχουν οπωσδήποτε βασικές παροχές σε υγεία, παιδεία και εργασία.

8
Αντικειμενικά όμως, χάρη κάνουν. Κάποια μερη δεν θα είχαν καθηγητές αν δεν πήγαινε κόσμος να διοριστεί, και σίγουρα δεν θα είχαν
καθηγητές - δασκαλους υψηλού επιστημονικού επιπέδου και με μια ευρύτητα οριζόντων που είναι αναγκαία για να προοδεύσει ένας τόπος.


Αντικειμενικά, δεν κάνουν καμία χάρη. Άτομα με προσόντα υπάρχουν πολλά και πιο φιλότιμα.
Άσε που αν έχουν τέτοια οπτική περί χάρης που κάνουν στο σύμπαν, πολύ αμφιβάλλω για το τι τελικά προσφέρουν στα παιδιά, αφού κατά βάθος τα υποτιμούν ως κοινό.

Είχα κάποτε στο πανεπιστήμιο έναν τέτοιο καθηγητή. Μας το έλεγε κάθε φορά ότι μας κάνει χάρη που εμφανίζεται, γιατί είχε να κάνει τις μεταφράσεις του και τα επιστημονικά του άρθρα.
Και τι μας πρόσφερε την ώρα που μας διέθετε;  Συνώνυμα, αντίθετα και καμιά διαφορετική γραφή στους στίχους της τραγωδίας. Μας είχε υποχρεώσει με το μεγαλείο της σκέψης του.

Ειδικά σε μικρά μέρη, τέτοιοι καθηγητές θα πρέπει να νιώθουν τυχεροί, γιατί, πέρα από εργασία, έχουν ένα κοινό που μπορούν πραγματικά να επηρεάσουν πνευματικά, μια και δεν έχει πρόσβαση σε πολλά άλλα πνευματικά ερεθίσματα. Θα έπρεπε να το βλέπουν δηλ ως πρόκληση να προσφέρουν τα φώτα τους στα παιδιά, να τους ανοίξουν πνευματικούς δρόμους που αλλιώς δεν πρόκειται να τους πάρουν χαμπάρι. Κατά μία έννοια, τα παιδιά τούς κάνουν τη χάρη, τους δίνουν την ευκαιρία να καταστήσουν πραγματικά χρήσιμες τις γνώσεις τους στην κοινωνία.

9

Μπορεί να μην είναι ο κανόνας, αλλά και εγώ έχω συναντήσει συναδέλφους με οικογένειες ή και αυξημένα ακαδημαϊκα προσόντα να δυσφορούν με την υποχρέωση της (τουλάχιστον) διετούς παραμονής σε περιοχές που δεν προσφέρουν ευκαιρίες πλήρους κοινωνικοποίησης και διεύρυνσης των πνευματικών οριζόντων για αυτούς και τα παιδιά τους. Και δεν μιλάμε φυσικά για τους εκπαιδευτικούς που απλά έκαναν ένα μεταπτυχιακό ή ενα διδακτορικό απλά για να διοριστούν, αλλά για εκείνους που ίσως ξεκίνησαν με κάποιες άλλες προοπτικές και επένδυσαν π.χ. στον ακαδημαϊκο τομέα, αλλά γρήγορα βλέποντας πως στο πανεπιστήμιο δεν υπάρχει απορρόφηση ή για άλλους λόγους να αποφάσισαν να ακολουθήσουν την καριέρα του εκπαιδευτικού, η οποία δεν έχει αλλάξει σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες ως προς τις συνθήκες ζωής και τις γενικότερες προοπτικές (μισθολογικές, κοινωνικές κλπ.)


Κακώς δυσφορούν. Όχι με το ενδεχόμενο να μείνουν μόνιμα σε μικρό μέρος -αυτό είναι δικαίωμά τους- αλλά με την υποχρέωση να μείνουν για κάποιο διάστημα, όπως απαιτεί το επάγγελμά τους.

Δεν συνωμότησε το σύμπαν, για να διοριστούν στη δημόσια εκπαίδευση. Το επέλεξαν. Και ήταν γνωστό τι περιλαμβάνει το πακέτο. Δεν πιάστηκαν κορόιδα ούτε αιφνιδιάστηκαν στην πορεία.

Αν δεν τους άρεσε -που θα ήταν δεκτό-, θα μπορούσαν να επιδιώξουν κάτι άλλο σχετικό ή εντελώς άσχετο με τις σπουδές τους, όπως πάρα πολλοί άλλοι που το τόλμησαν και δεν δυστύχησαν.
Αλλά πολύ φοβάμαι ότι και ακαδημαϊκή καριέρα να ακολουθούσαν και οτιδήποτε άλλο, πάλι κάτι θα τους προκαλούσε δυσφορία, γιατί δεν θα ήταν όπως το ονειρεύονταν έξω από τον χορό.
Μα θα ήταν το ωράριο, μα η ένταση της εργασίας και οι απαιτήσεις, μα το άστατο πρόγραμμα, η απόσταση από το σπίτι τους, κάτι ενοχλητικό θα έβρισκαν.

Όποια δουλειά και να κάνεις, όμως, κάποια μειονεκτήματα θα έχει. Αν στο μυαλό σου μετράνε περισσότερο τα θετικά της, την αποδέχεσαι και παλεύεις για τα υπόλοιπα. Αν μη τι άλλο, έχεις βρει τρόπο, για να κερδίσεις τα προς το ζην, πράγμα σημαντικό.
Αυτά τα μουρμουρητά του τύπου "τραβάτε με κι ας κλαίω", "χάρη σας κάνω και θυσία που εμφανίζομαι εδώ, γιατί ήμουν πλασμένος για μεγάλα πράγματα" είναι δείγμα ανωριμότητας. Και δεν ακούγονται από κάποιους μόνο στον χώρο της εκπαίδευσης, αλλά σε όλα τα επαγγέλματα.

Καλώς ή κακώς, όμως, ο μισθός δεν έρχεται στο σπίτι έτσι απλά, όπως κάποτε το χαρτζιλίκι των γονιών, ούτε ορίζεις εσύ τις προδιαγραφές, ώστε να είναι των ονείρων σου. Χρειάζεται να μοχθήσεις, να θυσιάσεις κάποια πράγματα, να συμβιβαστείς ή να παλέψεις μέχρι να αλλάξουν όσα μπορούν να αλλάξουν. Αυτή είναι η ζωή.

10
Δεν ισχύει. Δεν αρκεί η κατοίκηση για να διαθέτουν ΑΟΖ κι υφαλοκρηπίδα. Ορισμένα μόνον νησιά τα διαθέτουν. Πρέπει να 'χουν μια κάποια έκταση κι ορισμένο πληθυσμό.

Δεν ισχύει αυτό που λες. Έχει αποφανθεί το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την ακριβή ερμηνεία του άρθρου 121 του Δικαίου της Θάλασσας με αφορμή τις διαμάχες άλλων χωρών. Δεν θεωρεί προϋπόθεση συγκεκριμένο μέγεθος ή πληθυσμό. Προϋπόθεση είναι η κατοίκηση ή/και η οικονομική δραστηριότητα (πχ βόσκηση ζώων).


Βλ πχ.
https://odeth.eu/spratly-islands-%CE%B7-1%CE%B7-%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CF%85-1213-%CF%84%CE%B7%CF%82-unclos/

Και
https://odeth.eu/%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CF%81%CE%AC%CF%87%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF/


Τέλος πάντων, αυτά είναι περίπλοκα θέματα διεθνούς δικαίου και δεν είμαστε και οι πλέον αρμόδιοι να τα συζητάμε. Παρεμπιπτόντως θίχτηκε το ζήτημα.

11
Και τέτοια παιδιά υπάρχουν. Είναι αυτά που επιμένουν να γίνει το δικό τους, γιατί δεν έχουν μάθει στο "όχι". Είναι αυτά που μπορεί να αυθαδιάσουν, αν ακούσουν "όχι". Είναι αυτά που θα αρνηθούν να κάνουν τις ασκήσεις τους, γιατί δεν έχουν μάθει ότι υπάρχουν συνέπειες όταν δεν κάνεις το καθήκον σου.

Δεν είναι όμως αυτά τα παιδιά που εντάσσονται σε συμμορίες και νιώθουν την ανάγκη να επιβάλουν την εξουσία τους σε κάποιον, για να νιώσουν σημαντικά.
Τέτοια παιδιά, πέρα από έλλειψη ελέγχου, έχουν βιώσει αδιαφορία και απόρριψη από την οικογένεια.
Γι' αυτό νιώθουν οργή απέναντι σε ενηλίκους ή σε συνομηλίκους τους με ομαλή οικογενειακή ζωή. Γι' αυτό βιαιοπραγούν για ασήμαντους φαινομενικά λόγους (βγάζουν τα απωθημένα τους σε άλλους πιο αδύναμους). Και γι' αυτό εντάσσονται σε ομάδες που έχουν μια διεστραμμένη οικογενειακή θαλπωρή (συμμορίες). Αναζητούν σε αυτές ο,τι δεν παίρνουν από τις οικογένειές τους. Γιατί τι να το κάνεις το χαρτζιλίκι των 300 ευρώ, αν δεν ακούς ούτε μια φορά "πώς πέρασες σήμερα;", "γιατί είσαι στεναχωρημένος;", "μη φοβάσαι, δεν είσαι μόνος", "μπράβο, είδες που τα κατάφερες;".

Δεν είμαι ψυχολόγος βέβαια, αλλά μου βγάζει περισσότερο νόημα η συμπεριφορά τους σε ένα τέτοιο πλαίσιο.

12
Μπα, άμα τους φέρονταν ως πολύτιμες χιονονιφάδες καλά θα ήταν. Μπορεί να ήταν κακομαθημένα, αλλά δεν θα έβγαζαν τέτοιο θυμό. Πιστεύω ότι αντιθέτως αδιαφορούν γι' αυτά και καλύπτουν τις τύψεις τους με την οικονομική υποστήριξή τους.
Γι' αυτό τα παιδιά αυτά εκφράζουν τον θυμό τους βίαια και γι' αυτό εντάσσονται σε συμμορίες όπου νιώθουν περισσότερο σημαντικά από ο,τι στις οικογένειές τους.

Ίσως μάλιστα στις καραντίνες τα παιδιά να ένιωσαν πιο έντονα την αδιαφορία, αφού δεν υπήρχε η δικαιολογία της απουσίας των γονιών στην εργασία. Δεν εξηγείται γιατί προέκυψαν ξαφνικά τόσα περιστατικά.

Ω καιροί, ω ήθη.... ??? ::)

13
Δεν είναι δικό μου...αλλά το παραθέτω για την συζήτηση...

Η απουσία των γονιών που καλύπτεται από το γερό χαρτζιλίκι προκαλεί την έκρηξη της εφηβικής και νεανικής βίας. Σε τέτοιες οικογένειες γονείς και παιδιά απλώς συγκατοικούν στο ίδιο σπίτι. Καμιά ενδοοικογενειακή επικοινωνία, καμιά καθοδήγηση, κανείς έλεγχος.

Ναι, και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η έκρηξη της νεανικής βίας παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στα βόρεια προάστια της Αθήνας και σε ιδιωτικά σχολεία. Κάτι λείπει σε αυτά τα παιδιά και αυτό σίγουρα δεν είναι το χρήμα.

Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η κατάσταση χειροτέρευσε μετά την πανδημία, που οι οικογένειες πέρασαν πιο πολύ χρόνο μαζί.

Βίοι παράλληλοι προφανώς... :(


https://www.ieidiseis.gr/ellada/229569/apo-koryfaio-idiotiko-sxoleio-tis-athinas-oi-3-drastes-pou-vasanisan-ton-14xrono-stin-agia-paraskevi

14
"Προχωράει μπροστά" δεν σημαίνει απαραίτητα "έρχεται στην πόλη". Η Γαύδος θα έπρεπε να λειτουργεί καλύτερα από το 1920. Αν λειτουργεί το ίδιο, είναι ήττα του κράτους.

Δεν λέω ότι κάποιος από τη Γαύδο δεν έχει δικαίωμα να πάει σε πόλη, αν το επιθυμεί. Εξαρτάται τι αναζητά στη ζωή του. Η πόλη έχει πνευματική ζωή, έντονους ρυθμούς, εγκληματικότητα. Η επαρχία έχει τη φύση, είναι πιο ήρεμη, αλλά με λιγότερα πνευματικά ερεθίσματα.

Κανονικά, θα έπρεπε να διαλέγει με βάση τα ενδιαφέροντά του. Όμως, έχω την αίσθηση ότι πολλοί από όσους ζουν σε πόλη δεν είναι εκεί για τα μουσεία, τα θέατρα ή τους χώρους συναυλιών, που λείπουν στην επαρχία. Δεν καίγονται όλοι γι' αυτά.
Άνθρωποι που τη βρίσκουν με το ψάρεμα, τις βόλτες στο δάσος ή το φαγητό σε ταβέρνα μια χαρά θα περνούσαν στην επαρχία, αν είχαν εξασφαλισμένη υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση για τα παιδιά τους και εργασία για τους ίδιους. Η ανάγκη για τα βασικά τους οδηγεί στην πόλη, όχι για τα έξτρα.

Σελίδες: 123 ... 557

Pde.gr, © 2005 - 2024

Το pde σε αριθμούς

Στατιστικά

μέλη
  • Σύνολο μελών: 32258
  • Τελευταία: spyridoula.n1
Στατιστικά
  • Σύνολο μηνυμάτων: 1157326
  • Σύνολο θεμάτων: 19178
  • Σε σύνδεση σήμερα: 262
  • Σε σύνδεση έως τώρα: 1964
  • (Αύγουστος 01, 2022, 02:24:17 μμ)
Συνδεδεμένοι χρήστες
Μέλη: 0
Επισκέπτες: 166
Σύνολο: 166

Πληροφορίες

Το PDE φιλοξενείται στη NetDynamics

Όροι χρήσης | Προφίλ | Προσωπικά δεδομένα | Υποστηρίξτε μας

Επικοινωνία >

Powered by SMF 2.0 RC4 | SMF © 2006–2010, Simple Machines LLC
TinyPortal 1.0 RC1 | © 2005-2010 BlocWeb

Δημιουργία σελίδας σε 0.083 δευτερόλεπτα. 30 ερωτήματα.